home

home

dinsdag 14 februari 2012

Leven is


Onthouden wat ik niet mag vergeten. Opstaan op tijd, voorzichtig rijden. Niet botsen. Voorzichtig zijn, maar ook doeltreffend. Risico's nemen. Een luchtballon. Liefhebben ook, en leed vermijden. Lachen. Blij zijn met het kleine, verbaasd door het grote. Geven. Geven en nemen, liefst meer van het één en minder van het ander. Opletten. Voor je het weet is de tijd weer voorbij, het leven verstreken en de toekomst vandaag. Ik word oud. Of alleszins ouder, ik ben nog jong, maar net oud genoeg om even stil te gaan. De tijd gaat snel. Mama begint te vergeten, papa wordt sneller boos. Ik besef waar ik van hou. Wie ik liefheb, en wie blijft. Dat is goed. Dat maakt het leven wat eenvoudiger, maar ook heel broos. Broos omdat het breekbaar is, de draden die me verbinden met - het leven.

Leven is - dit vergeten, en verder gaan, omdat elke dag telt en maar één keer bestaat. Vandaag is het dinsdag, 14 februari 2012. Valentijn voor sommigen, vervelend voor anderen. En voor mij, helemaal niets. Ik heb geen bloemetjes gekocht, geen roos gekregen. Het is dinsdag. Het is bijna maart, en dan wordt het weer lente, en dan weer zomer, enzovoort. Het dooit. Buiten schijnt de zon, de lucht is weer wat warmer. De tijd gaat snel, gebruik hem wel. Want voor je het weet, en nog voor je vergeet, is het leven dat je leidt alweer verschwunden door de tijd.


1 opmerking: